فصل شانزدهم اعمال وقت زوال آفتاب و ظهر دعا و تضرّع وقت زوال و ظهر ، وقت ويژه براى اجابت دعا و تضرّع و زارى است . و روايات بسيار در اين باره وارد شده است ، از آن جمله : 1 - عبد اللَّه بن حمّاد انصارى مىگويد : شنيدم كه امام صادق عليه السّلام فرمود : « هنگامى كه آفتاب به نقطهء زوال مىرسد و ظهر مىشود ، درهاى آسمان و درهاى بهشتها گشوده مىشود ، و حاجتهاى بزرگ برآورده مىگردد . » وى مىگويد : عرض كردم : تا چه هنگام ؟ فرمود : « به مقدارى كه بتوان چهار ركعت نماز به آرامى بجا آورد . » 2 - محمّد بن مسلم مىگويد كه از امام باقر عليه السّلام در بارهء ركود و بر جاى ماندن آفتاب در هنگام زوال پرسيدم . حضرت ( در ضمن حديث طولانى كه ما مطالب غير مرتبط به بحث را حذف نموده‌ايم ) فرمود : اى محمّد ، چقدر جثّه تو كوچك و پرسشت بزرگ و مشكل است . ولى تو شايستهء جواب هستى ، سپس فرمود : « وقتى شعاع آفتاب به منتهاى عرش مىرسد ، فرشتگان ندا مىدهند : « لا إله إلّا اللَّه ، و اللَّه أكبر ، و سبحان اللَّه ، و الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً ، وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ ، وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ ، وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيراً . » - معبودى جز خداوند نيست ، خداوند بزرگتر است ، و پاك و منزّه است خداوند ، و حمد و سپاس مخصوص خدايى است كه كسى را به فرزندى نگرفته ، و هيچ شريكى در سلطنت و فرمانروايى ندارد ، و هيچ سرپرست و يارىگرى از روى ذلّت و ناتوانى براى او وجود ندارد ، و او را به بزرگتر دانستن شايسته ، تكبير گوى .